Cavalluna-paard Wietse
“Hij is en blijft een showpaard”

Tekst: Christine Dijk | Foto's: diverse fotografen

Minoek Serveen reist heel Europa door met de tournees van Cavalluna. “Ik ben er per ongeluk ingerold en nu is het een way of life. Het team van Filipe bestaat uit vijf Friese paarden, ruiters en verzorgers. Ik ben een soort teammanager en zorg er telkens voor dat alles op en om stal verzorgd wordt en dat alles klaarstaat als we weer op tournee gaan. Inmiddels ben ik iets aan het afbouwen, omdat ik vóór mijn dertigste – ik ben nu 28 – weer permanent in Nederland wil gaan wonen en een leven wil leiden zoals gewone mensen dat doen.”

Afbouwen

Maar paarden zullen altijd een rol blijven spelen, benadrukt ze. “Zo komt het ook dat ‘mijn’ geweldige Wietse nu in Nederland met pensioen is. Het is natuurlijk heel raar dat een paard bij mij staat terwijl ik er de helft van de tijd niet ben. Ik doe nog wel elk weekend de tour, maar ben nog maar één week per maand in de basisstal om voor de paarden te zorgen in plaats van twee. Mijn taken draag ik langzamerhand over aan mijn opvolger.”

Méér dan circus

Minoek was in Rotterdam met ‘haar’ nieuwe Fries, de vervanger van Wietse. “Ook al heb ik heel wat meegemaakt met het Friezenteam, de show in Ahoy is altijd speciaal voor mij. Ook deze keer kwamen er veel familieleden en vrienden kijken, dus daar keek ik enorm naar uit. Veel mensen denken dat Cavalluna een soort circus is, maar het is veel meer. Het is ook dans, theater en muziek; het vertelt een verhaal. Er doen heel veel paarden mee, ook met de vrijheidsdressuur. De paarden worden super verzorgd. Tussen de shows door gaan ze terug naar de ‘basis’ van Cavalluna, vlakbij Düsseldorf. Daar worden ze licht getraind, maar lopen ze vooral in het land en in de paddock.”

Schoolmaster

In het dressuurnummer van het Friezenteam komen heel moeilijke oefeningen voor, zoals pirouettes en piaffes. Het andere nummer is wat speelser. “Omdat het heel belangrijk is om een goede band met je paard te hebben, rijdt iedere ruiter of amazone altijd zijn of haar ‘eigen’ paard. Zo kwam het dat Wietse, een inmiddels negentienjarige Friese hengst, mijn maatje werd. Hij was de schoolmaster van de groep en is echt mijn soulmate geworden.”

“Hij gáát er echt voor!”

“We rijden meestal tussen de drie en zes shows per weekend, maar we zorgen er natuurlijk voor dat de paarden tussendoor ook genoeg rust krijgen. Wat er tijdens zo’n show allemaal voorbij komt, kan best indrukwekkend zijn. Niet alleen voor de bezoekers, maar ook voor de paarden. Wietse heeft in het begin moeten wennen aan de hele showervaring, maar later was hij het meest ervaren paard van het team. Op stal was hij heel rustig en relaxed; het was alsof hij zijn energie spaarde. Maar hij had er altijd zin in als de showdeuren open gingen. Dan merkte ik wel dat ik een hele sterke hengst onder me had die er echt voor wilde gaan!”

Harmonie

Om het welzijn van de paarden te waarborgen, nemen de ruiters en amazones onder andere maatregelen tegen het harde geluid en heeft ieder team zijn eigen dierenarts en hoefsmeden. “Er is bij ons geen enkel paard dat het niet leuk vindt om mee te lopen in de show. Je kunt ze natuurlijk ook niet dwingen om mee te werken, want het draait juist om harmonie. Wietse was al niet zo jong meer toen ik hem ging rijden. Het stond vanaf het begin al vast dat hij met zijn achttiende zijn pensioen wel verdiend had, ook al vond hij het nog zo leuk om mee te doen. Vlak voor het zover was, kreeg hij echter een blessure, eind 2024. Hij heeft wekenlang in de kliniek gestaan zonder dat hij beter werd. Op een gegeven moment ging het toch de goede kant op. Gelukkig kon hij toen vlak voor Kerst met mij mee … ik zeg wel eens … hij heeft een kerstengeltje op zijn schouder gehad!”

Perfect fotomodel

Op de stal in Nederland had Minoek alle tijd voor Wietse. “Hij is weer helemaal 100% en gedraagt zich als een driejarige, zeker nu hij het voorjaar een beetje in zijn bol heeft. Als ik hem meeneem uit de stal, begint hij als een wilde hengst te showen. Hij heeft zoveel levenslust, dat ik hem weer rustig aan twee keer per week ben gaan rijden. En ook daar geniet hij van. Het is een paard dat van aandacht houdt, dus wat we ook zijn gaan doen, is fotoshoots. Wietse is namelijk echt een knapperd, met zijn lange manen en sokken. En … een perfect fotomodel! Hij wéét dat de camera op hem gericht is, dan gaat zijn koppie omhoog en de oortjes naar voren. Er hoeft geen appje aan te pas te komen met van die paardengeluidjes, Wietse snapt hoe hij moet shinen!”

Wedstrijden

Inmiddels ging het rijden met Wietse zo goed, dat Minoek zich afvroeg of ze hem misschien zou kunnen starten op wedstrijden. “Het was tien jaar geleden dat ik een dressuurwedstrijd gereden had. Wat er met Wietse aan de hand was anderhalf jaar geleden, zullen we nooit weten … maar hij was weer zo fit! Ik heb het met mijn trainer Maarten van Stek overlegd en die had zoiets van ‘doe maar’, want rust roest. ‘Als je merkt, dat hij er niks aan vindt, kun je altijd stoppen’, vond hij. Wietse gaat graag op pad; hij houdt van optreden. Ook in de dressuurbaan is hij een showbink, net als vroeger bij Cavalluna.”

Gezond en lenig

Wietse en Minoek deden het geweldig in de sport! “We begonnen in het Z2 en nu mogen we al in de Subtop starten. Het lijkt me heel leuk om een winstpunt in het ZZ-Zwaar te halen, maar daarna wil ik niet meer van hem vragen, hij heeft genoeg voor me gedaan. Gewone dressuur rijden is wel anders dan ‘show rijden’, omdat je dan allemaal losse onderdelen doet. Zo kan Wietse heel goed een piaffe of een pirouette laten zien, maar een hele proef aan elkaar rijden op de goede manier, dat was voor hem én voor mij terug naar de basis. Dat is goed voor hem, zo blijft hij gezond en lenig. En dat is het belangrijkste, want ik wil nog heel lang van hem genieten!”