Marit Hollander: “Op mijn dertigste kocht ik mijn eerste eigen paard”

vr 18 sep, 13:23 Nieuws

Marit Hollander (31) liep als klein meisje al vroeg rond op de manege. Als tiener stopte ze met paardrijden, maar ze verloor het paardenvirus nooit helemaal. Op haar dertigste kocht ze haar eerste eigen paard: Mister Macho. Inmiddels zijn ze alweer een jaar samen en zijn ze volop bezig om elkaar beter te leren kennen. Op stal zijn helpt Marit om haar hoofd rustig te krijgen en even helemaal met Macho bezig te zijn. Tegelijkertijd is een eigen paard niet altijd makkelijk. Het moeilijkste vindt Marit dat je alles goed wilt doen en je je steeds afvraagt hoe je ervoor kunt zorgen dat je paard goed in zijn vel zit. “We zijn het rijden nu pas weer aan het opbouwen, omdat ik eerst veel moest uitzoeken en oplossen.”

Manegetijd

Marit liep al op de manege rond toen ze nog te jong was om met lessen te beginnen, maar haar drie jaar oudere zus reed al wel. “Zodra ik oud genoeg was, deed ik ook mee. Toen hebben we jaren met veel plezier op de manege gereden. Ik was toen al meer van ‘lol met je knol’ dan dressuurgericht. Ik vond buitenritten fantastisch en een laag sprongetje (zonder handen!) vond ik helemaal geweldig!”

Uiteindelijk kregen Marit en haar zus een eigen pony. “Dat was een Haflinger, Sterre. Best een ondeugende merrie, maar erg lief. De eerste tijd had ze nog een veulentje, dus dat was natuurlijk helemaal leuk voor twee paardenmeisjes. Toen ging ik richting de middelbare school en verloor ik mijn interesse in het paardrijden.

Eigen paard: Mister Macho

Maar het bleef altijd kriebelen. Een paar jaar geleden ben ik daarom op zoek gegaan naar een verzorgpaard. En nu, sinds een klein jaartje, heb ik mijn eigen paard: Mister Macho! Een grote lieverd van 1,80 meter hoog! Hij is dressuurgefokt, maar we maken vooral veel plezier samen. Dressuur, heerlijke buitenritjes en we willen ook zeker eens een sprongetje gaan doen. Maar grondwerk en vrijheidsdressuur vinden we óók leuk. We zijn dus van alle markten thuis.”

In korte tijd een band opgebouwd

Het leukste aan paardrijden vindt Marit de connectie met het paard en even helemaal samen bezig zijn. “Mijn hoofd wordt er ook heel rustig van en ik voel me altijd opgeladen en ontspannen als ik van stal kom. Het meest trots ben ik als hij zelf knuffeltjes komt halen. We hebben al in korte tijd een hele goede band opgebouwd.

Minder leuk zijn natuurlijk de ritjes waarbij het niet goed gaat, vooral als je denkt dat er misschien iets aan de hand is. Dat hebben Macho en ik in ons eerste jaartje samen ook voldoende meegemaakt.”

Marit werkt vijf dagen in de week, dus een eigen paard is voor haar een drukke hobby voor erbij. “Onze ideale planning is vier keer rijden, twee keer iets van longeren en dan een dagje lekker rust. Soms rijden we een dagje minder of een dagje meer, of wisselen we het longeren in voor het oefenen van trucjes, zoals ‘inparkeren’ of de spagaat!”

Mentaal pittig

Mentaal is het hele proces met Macho echt wel pittig, vertelt Marit. “Hij ging van de fokker, waar hij met een paar paarden en veel koeien stond, naar mij op een pensionstal met onwijs veel paarden, ruiters en prikkels. Daar is hij nog altijd niet goed aan gewend. Je merkt dat hij dat pittig vindt en daardoor erg veel spanning kan hebben.

Het moeilijkste is dan ook dat je alles goed wilt doen en je je afvraagt wat er aan de hand kan zijn of hoe je hem kunt helpen. Rijden is niet onze prioriteit, en maar goed ook. Dat hebben we dit jaar echt nog niet heel veel kunnen doen, omdat we allerlei dingen samen moesten uitzoeken en oplossen. Nu zijn we dat gelukkig weer aan het opbouwen!”

Toekomstplannen

Marits mooiste herinnering? “Heel cliché, maar toch wel de eerste keer dat ik op Macho stapte en meteen wist: ik wil alleen nog maar hem! Met zijn grote, lieve ogen was ik meteen verliefd!

We zijn nu vooral bezig om samen naar ontspanning toe te werken, zodat hij alles ook lekker kan loslaten en goed door zijn lijf gaat bewegen. Met zijn enorm lange benen en hals is dat voor hem echt heel moeilijk! Hij doet dat supergoed.

We zijn dressuurmatig nu samen aan het opbouwen en ik zou het stiekem toch wel heel leuk vinden om ooit samen een dressuurwedstrijdje te doen. Gewoon omdat ik hem graag zou willen showen. Ik ben mega trots op hem en vind hem de allerknapste en liefste.

Maar vooral: veel plezier en hopelijk mooie tochten in de Brabantse bossen!”

Foto’s: Marit Hollander (privebezit)