Afbeelding

Charity Arents: “Door Alano heb ik ambities gekregen die ik eerst niet had”

Nieuws

Eigenlijk zou Charity Arents (31) haar Haflinger Alano na het ruitermak maken verkopen, maar ze kreeg het niet over haar hart en besloot hem toch te houden. Waar Charity eerst vooral een recreatieve bosruiter was, heeft Alano haar echt de sport in getrokken. Hij heeft haar geleerd dat geduld de sleutel is: niets forceren, maar juist kijken waar een probleem vandaan komt als het even niet lukt. Soms betekent dat een stapje terug doen of de training compleet omgooien, maar altijd met het doel om als team sterker te worden. “Door Alano ben ik steeds meer gaan nadenken over wat ik nog wil bereiken, vooral door zijn instelling, vurigheid en werkwilligheid.”

Opgegroeid tussen de paarden

Charity is opgegroeid tussen de paarden. “Mijn opa had altijd paarden en daardoor mijn vader ook, dus ik ging als baby al mee in de Maxi-Cosi achter op de koets. Toen ik wat ouder was, ging ik mee paardrijden in een draagzak. Toen ik zelfstandig kon rijden, heb ik dit geleerd van mijn opa, vader en andere ruiters die onze paarden reden. Op jonge leeftijd kreeg ik van mijn opa mijn eerste Haflinger-merrieveulen. Daar is ook mijn liefde voor Haflingers ontstaan. Toen ik zeven jaar was, ben ik geïmmigreerd naar Duitsland en de paarden verhuisden mee. We woonden in de buurt van een manege waar onze paarden ook stonden, en daar ben ik uiteindelijk begonnen met manege-lessen.”

Alano

De liefde voor Haflingers bleef en dus kocht Charity de nu 9-jarige Haflinger-ruin Alano. “Alano is al vanaf zijn eerste levensjaar in mijn bezit. Ik kocht hem zelf als jaarling van een handelaar. In het begin was hij erg schuw. Tijdens onze eerste ontmoeting durfde hij niet eens in de buurt te komen, maar bij het tweede bezoek kwam hij juist naar me toe gegaloppeerd. Oorspronkelijk was ik niet op zoek naar een paard, omdat mijn vader meerdere paarden heeft. Ik kwam hem tegen op Marktplaats als een heel mager jaarling en vond dat hij een beter leven verdiende. Ik zat op school en werkte daarnaast ook, waardoor ik eigenlijk weinig tijd had voor een eigen paard. Mijn vader en familie wilden mij wel helpen met de dagelijkse verzorging, aangezien wij een eigen plekje hebben.”


Van verkoopplan naar maatje voor het leven

Het plan was dan ook om Alano ruitermak te maken en daarna te verkopen. Maar dat liep anders. “Nadat hij een jaar van mij was, heb ik hem te koop gezet. Hij was niet te handelen en het werd gevaarlijk voor de rest. Zelfs mijn vader wist zich geen raad met hem. Er kwam iemand kijken om hem te kopen, maar ze twijfelde of hij wel groot genoeg zou worden. Hij was toen pas twee jaar oud en uiteindelijk besloot ze om hem niet te kopen. Ik kon het toen niet over mijn hart verkrijgen om hem nog te verkopen en besloot hem zelf te houden.”

Inmiddels zijn Charity en Alano al zo’n 8 jaar een combinatie. “Alano is een pittige, energieke, vrolijke, maar ook best een gecompliceerde Haflinger met veel ‘go’. Hij is eenkennig en niet iedereen kan zomaar met hem overweg. Tegelijkertijd is hij enorm werkwillig en slim, maar ook een tikkeltje onzeker. Hij heeft veel behoefte aan duidelijkheid en eerlijkheid in de omgang. Als je hem dat geeft, gaat hij echt voor je door het vuur. Hij heeft letterlijk een hart van goud en is uitgegroeid tot mijn echte maatje.”

Samen groeien als team

Met Alano is Charity actief in de dressuur-, spring- en eventingsport. “Ik vind de afwisseling in de sport heel leuk, en hij ook. De combinatie van disciplines zorgt ervoor dat het nooit saai wordt en je jezelf blijft uitdagen. Buiten de trainingen om doen we ook regelmatig leuke dingen, zoals een bosrit.”

Een leven zonder paarden kent Charity niet. “Heel eerlijk zou ik ook niet weten hoe dat is. Wat ik zo mooi vind aan de paardensport, is de band die je opbouwt met je paard. Je werkt echt samen als team en leert elkaar steeds beter begrijpen. Omdat ik Alano al vanaf jonge leeftijd heb, maakt dat het extra bijzonder om samen te groeien en steeds nieuwe stappen te zetten. Dit komt ook doordat ik hem alles zelf heb aangeleerd.”


Elkaar de spiegel voorhouden

Maar dit werkt ook andersom. “Alano heeft mij ook enorm veel geleerd. Hij heeft een duidelijke eigen mening en wil echt met je samenwerken, in plaats van alleen maar ‘voor je werken’. Daardoor heeft hij mij geleerd om beter naar hem te luisteren en bewuster te rijden. Hij wijst mij ook op mijn fouten, waardoor ik mezelf regelmatig een spiegel voor moet houden en veel geduld heb moeten ontwikkelen. Hij is zeker geen makkelijk paard, maar juist dat maakt hem zo bijzonder.”

Minder leuke kanten van de sport zijn er natuurlijk ook. “Het kost veel tijd, geld, energie en doorzettingsvermogen, en soms zit het gewoon even tegen. Zeker als iets niet lukt of als je een mindere training hebt gehad. Maar juist die momenten maken het extra mooi als het ons uiteindelijk wel lukt.”

Planning en een sociaal leven

Het dagelijks leven van Charity kent veel afwisseling. “Ik werk als zelfstandig ondernemer bij een uitgeverij en werk voornamelijk op kantoor. Omdat ik geen standaard 9-tot-5-baan heb, ben ik vaak in de middag al klaar en kan ik daarna naar stal om met Alano bezig te zijn. Ik sta op een doe-het-zelfstal, wat betekent dat ik dagelijks zelf de stal doe en Alano binnen zet. Dat vraagt wel wat planning, vooral op drukkere dagen. Gelukkig heb ik fijne stalgenoten en helpen we elkaar waar nodig. Mijn vriendenkring bestaat grotendeels uit paardenmensen, dus die begrijpen mijn leven gelukkig goed. Ik probeer alles zo goed mogelijk te plannen en te combineren, zodat ik niemand tekortdoe. Natuurlijk betekent het soms dat ik keuzes moet maken en niet altijd overal bij kan zijn.”


De mentale kant en gezondheid

Dat paardrijden ook mentaal soms lastig is, weet ook Charity. “Momenten dat het even tegenzit horen er voor mij gewoon bij. Juist door Alano heb ik geleerd om geduldig te blijven en niet alles te willen forceren. Als iets niet lukt, probeer ik te kijken waar het vandaan komt en wat ik zelf anders kan doen. Soms betekent dat een stapje terug doen of de training anders aanpakken. Niet elke dag hoeft perfect te zijn.”

Naast het rijden en de omgang heeft Charity ook veel moeten leren op het gebied van voeding. “Alano heeft een stofwisselingsprobleem waardoor zijn lichaam niet alles goed kan verwerken. Ik moet daarom goed opletten met welk eten ik hem geef. Een paar jaar nadat ik hem had gekocht, kreeg hij wat vage klachten: dunne mest, een opgeblazen buik en hij zat niet lekker in zijn vel. Met professionele hulp op het gebied van voeding knapte hij goed op. Vanaf dat moment ben ik mezelf ook gaan verdiepen in voeding. Inmiddels kan ik hem veel beter ondersteunen en zie ik een blij en gezond paard. Dat geeft mij veel voldoening en motivatie om me te blijven ontwikkelen.”

Koesteren van herinneringen

De mooiste herinneringen zijn alle ‘eerste keren’ met Alano. “Door hem ben ik veranderd van een pure bosruiter naar een dressuur-, spring- en eventingruiter; eigenlijk een alles-in-één-ruiter. Maar ook mijn allereerste strandrit, samen met mijn zusje op een ander paard van mijn vader, is ook een dierbare herinnering. Ik ben vooral trots op alle ontwikkelingen die we hebben doorgemaakt.”


Ambities voor de toekomst

Echte ambities had Charity nooit, maar daar heeft Alano verandering in gebracht. “Dat kwam vooral omdat ik vóór Alano alleen in het bos te vinden was en vooral bezig was met plezier maken. Door Alano ben ik steeds meer gaan nadenken over wat ik nog wil bereiken, vooral door zijn instelling, vurigheid en werkwilligheid. Het lijkt mij ontzettend leuk om te kijken hoever wij samen kunnen komen in de dressuursport. Mijn doel is om uiteindelijk het Z-niveau te behalen.

Daarnaast vindt Alano springen ook erg leuk en kan hij goed meekomen tussen de andere paarden. Het lijkt mij mooi om ooit 1 meter of hoger te starten. Het lijkt me ook tof om met een Haflinger op het NK te kunnen starten. Ook lijkt het me een geweldige ervaring om samen onze eerste officiële cross te rijden. Maar het belangrijkste vind ik dat Alano gezond blijft en dat we samen kunnen blijven genieten. Ik hoop dat hij voor altijd bij mij blijft en dat we nog heel veel plezier samen mogen hebben!”

Foto’s: Charity Arents (privebezit)